இடைநிலை பள்ளி மாணவி கெசியா மரணம் தாங்கி கொள்ள முடியாத பெரும் துயரம்! வழக்கறிஞர் சிலமலர் வேதனை

கோலாலம்பூர் ஆக 20-
SMK Danau Kota, கோலாலம்பூரைச் சேர்ந்த 14 வயதுடைய மாணவி கெசியா நிஷா கோவிந்தசாமி அவர்கள் காலமான செய்தி எனக்கு மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

கெசியாவின் பெற்றோர் மற்றும் குடும்பத்தினருக்கும் எனது ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இவ்வளவு இளம் வயதில் ஒரு குழந்தையை இழப்பது எந்தவொரு குடும்பத்திற்கும் தாங்க முடியாத மிகப்பெரிய துயரமாகும்.

கெசியா, துன்புறுத்தல், கேலி மற்றும் இனவாதத் தன்மை கொண்ட வார்த்தைகளுக்கு உள்ளாகியிருந்ததாக வெளியாகியுள்ள ஆரம்பகட்ட தகவல்கள் மிகவும் கவலையளிக்கின்றன.

இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் முழுமையாகவும், வெளிப்படையாகவும், நியாயமாகவும் விசாரிக்கப்பட வேண்டும். விசாரணை முடிவதற்கு முன்னர் நாம் எந்த முடிவுக்கும் வரக்கூடாது.

ஆனால், ஒரு குழந்தை தனது இனம், தோல் நிறம் அல்லது தோற்றத்தின் காரணமாக அவமதிக்கப்பட்டதாக அல்லது தாழ்வாக நடத்தப்பட்டதாக கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை ஒருபோதும் அலட்சியப்படுத்த முடியாது.

கெசியா நாம் இழந்த ஒரே குழந்தை அல்ல.

2024 மார்ச் மாதத்தில், சுங்கை பூலோவில் உள்ள ஒரு பள்ளிக் கட்டிடத்தின் மூன்றாவது மாடியில் இருந்து தவறி விழுந்து 16 வயதுடைய நான்காம் படிவ மாணவி ஒருவர் உயிரிழந்தார்.

அதே ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில், கோலாலம்பூரில் உள்ள ஒரு பள்ளிக் கட்டிடத்தில் இருந்து தவறி விழுந்து 13 வயதுடைய முதலாம் படிவ மாணவர் ஒருவர் உயிரிழந்தார்.

அதற்கு ஒரு மாதத்திற்குப் பின்னர், பினாங்கு, ஜெலுத்தோங்கில் உள்ள ஒரு பள்ளியின் எட்டாவது மாடியில் இருந்து விழுந்து 14 வயதுடைய இரண்டாம் படிவ மாணவர் ஒருவர் உயிரிழந்தார்.

2025 ஜூலை மாதத்தில், சபாவைச் சேர்ந்த 13 வயதுடைய மாணவி ஸாரா காய்ரினா மகாதீரின் மரணம் நாடு முழுவதையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

பின்னர் நடைபெற்ற அவரது மரணம் தொடர்பான விசாரணை நடவடிக்கைகளில் வாய்மொழி ரீதியான துன்புறுத்தல், ஒதுக்கிவைத்தல் மற்றும் இணையவழித் துன்புறுத்தல் போன்ற விடயங்களும் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டன.

ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கும் தனித்தனி உண்மைகளும் சூழ்நிலைகளும் உள்ளன. எனவே, இவை அனைத்தையும் தற்கொலை சம்பவங்கள் என வகைப்படுத்துவது சரியானதல்ல.

இருப்பினும், பள்ளி வயதுடைய குழந்தைகளை உள்ளடக்கிய தொடர்ச்சியான துயரச் சம்பவங்களும், அவற்றுடன் தொடர்புடைய துன்புறுத்தல், உணர்ச்சி ரீதியான அழுத்தம் மற்றும் மனநலப் பிரச்சினைகளும் நாம் இனியும் புறக்கணிக்க முடியாத ஓர் எச்சரிக்கையாகும்.

தேசிய சுகாதாரம் மற்றும் நோயுற்ற தன்மை ஆய்வு (NHMS) 2022 இன் தரவுகளின்படி, ஆய்வில் பங்கேற்ற இளையோரில் 13.1 சதவீதம் பேர் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் எண்ணம் தங்களுக்கு ஏற்பட்டதாகவும், 10 சதவீதம் பேர் அதற்கான திட்டத்தை தீட்டியதாகவும், 9.5 சதவீதம் பேர் தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபட்டதாகவும் தெரிவித்துள்ளனர்.

இது வெறும் பள்ளி ஒழுக்கம் தொடர்பான பிரச்சினை அல்ல. இது குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது சுகாதாரம் தொடர்பான பிரச்சினையாகும்.

இதற்கு தேசிய அளவில் உடனடியான நடவடிக்கை தேவைப்படுகிறது.

கெசியாவின் விவகாரத்தில், அவரது குடும்பத்தினர் SISPAA வழியாக புகார் அளித்ததாகவும், அந்தப் புகார் இந்தத் துயரச் சம்பவத்திற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்னரே செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுவதும் மிகவும் கவலைக்குரியதாகும்.

இந்தத் தகவல் மிகவும் தீவிரமானது. இது உடனடியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

காவல்துறை (PDRM) இந்த விவகாரம் தொடர்பாக முழுமையான மற்றும் வெளிப்படையான விசாரணையை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

குறிப்பாக, அந்தப் புகாரின் பதிவுகளைப் பெற்று, அதன் பின்னர் என்ன நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன என்பதையும் கண்டறிய வேண்டும்.

விசாரணையில் துன்புறுத்தல், மிரட்டல், இனவாத அவமதிப்பு அல்லது சட்டத்திற்கு எதிரான ஏதேனும் குற்றச் செயல் இடம்பெற்றது உறுதிசெய்யப்பட்டால், அதற்குப் பொறுப்பானவர்கள் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

முன்னதாகவே புகார் அளிக்கப்பட்டிருந்தும் அது உரிய முறையில் கையாளப்படவில்லை என்பது உண்மையானால், எமது அமைப்பில் எங்கு தவறு ஏற்பட்டது என்பதையும் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஒரு குழந்தையின் பாதுகாப்பு தொடர்பான புகார் விரைவான மற்றும் பயனுள்ள நடவடிக்கைக்கு வழிவகுக்கும் போதுதான் புகார் முறைமைக்கு உண்மையான அர்த்தம் இருக்கும்.

அதேவேளை, ஒரு துயரச் சம்பவம் நடந்த பின்னர் மட்டுமே நாம் நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடாது.

மாணவர்களின் மனநலம் மற்றும் தற்கொலைத் தடுப்புக்கான தேசிய கட்டமைப்பு ஒன்றை கல்வி அமைச்சு (KPM), சுகாதார அமைச்சு (KKM) மற்றும் பெண்கள், குடும்பம் மற்றும் சமூக மேம்பாட்டு அமைச்சு (KPWKM) இணைந்து உருவாக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

இதில் ஆரம்பத்திலேயே ஆபத்தைக் கண்டறிதல் மற்றும் தலையீடு, பள்ளி ஆலோசனைச் சேவைகளை வலுப்படுத்துதல், பாதுகாப்பான மற்றும் இரகசியமான முறையில் பள்ளித் துன்புறுத்தல் தொடர்பான புகார்களை அளிப்பதற்கான நடைமுறை, மேலும் அதிக ஆபத்தில் உள்ள மாணவர்களை உடனடியாக மனநல நிபுணர்களிடம் பரிந்துரைக்கும் வழிமுறை ஆகியவை இடம்பெற வேண்டும்.

ஒரு குழந்தைக்கு அதன் சொந்த வீடு எவ்வளவு பாதுகாப்பானதோ, அதற்குப் பிறகு பள்ளியும் அதே அளவிற்கு பாதுகாப்பான இடமாக இருக்க வேண்டும்.

எந்த ஒரு மலேசியக் குழந்தையும் தனது இனம், மதம், தோல் நிறம், தோற்றம் அல்லது பின்னணி காரணமாக தன்னைத் தாழ்வாக உணரச் செய்யப்படக் கூடாது. அதேபோல், மனநலப் பிரச்சினைகளுடன் போராடும் எந்தக் குழந்தையும் தனியாக அதை எதிர்கொள்ள விடப்படக் கூடாது.

கெசியா, ஸாரா மற்றும் நம்மை விட்டு பிரிந்த ஏனைய குழந்தைகள் வெறும் புள்ளிவிவரங்களோ அல்லது செய்தித் தலைப்புகளோ அல்ல.

தடுப்பு நடவடிக்கை முதல் புகாரிலிருந்தே, முதல் எச்சரிக்கை அறிகுறியிலிருந்தே, உதவி கோரும் முதல் தருணத்திலிருந்தே தொடங்க வேண்டும்.

இன்னொரு குழந்தை உயிரிழக்கும் வரை நாம் காத்திருக்கக் கூடாது.

இப்படிக்கு

சிவமலர் கணபதி
துணை பொதுச் செயலாளர்
மத்திய தலைமைக்குழு உறுப்பினர் (MPP)
பார்ட்டி கெஅடிலான் ராக்யாட்